德语童话故事:杜松树的故事

来源:新东方发布时间:2013-09-16

  Von dem Machandelboom

  Dat is nu all lang heer, wol ewe dusend Johr, do w r dar en ryk Mann, de hadd ene sch ne frame Fru, un se hadden sik beyde sehr leef, hadden awerst kene Kinner, se wünschden sik awerst sehr welke, un de Fru bedd,d so veel dorüm Dag un Nacht, man se kregen keen un kregen keen. V r erem Huse w r en Hof, dorup stünn en Machandelboom, ünner dem stunn de Fru eens im Winter un schelld sik enen Appel, un as se sik den Appel so schelld, so sneet se sik in,n Finger, un dat Blood feel in den Snee. 'Ach,' s d de Fru, un süft,d so recht hoog up, un seg dat Blood v r sik an, un w r so recht wehm dig, 'hadd ik doch en Kind, so rood as Blood un so witt as Snee.' Un as se dat s d, so wurr ehr so recht fr hlich to Mode: ehr w r recht, as schull dat wat warden. Do güng se to dem Huse, un,t güng een Maand hen, de Snee vorgüng: un twe Maand, do w r dat gr n: und dre Maand, do k men de Bl mer uut der Eerd: un veer Maand, do drungen sik alle B mer in dat Holt, un de gr nen Twyge w ren all in eenanner wussen: door süngen de V gelkens, dat dae gan e Holt schalld, un de Bl iten felen von den B mern: do w rr de fofte Maand wech, un se stünn ünner dem Machandelboom, de r k so sch n, do sprüng ehr dat Hart v r Freuden, un se füll up ere Knee un kunn sik nich laten: un as de soste Maand vorby w r, do wurren de Früchte dick un staark, do wurr se gan still: un de s wde Maand, do greep se na den Machandelbeeren un eet se so nydsch, do wurr se trurig un krank: do güng de achte Maand hen, un se reep eren Mann un weend un s d 'wenn ik staarw, so begraaf my ünner den Machandelboom.' Do wurr se gan getrost, un freude sik, bet de neegte Maand vorby w r, do kreeg se en Kind so witt as Snee un so rood as Blood, un as se dat seeg, so freude se sik so, dat se stürw.

  Do begroof ehr Mann se ünner den Machandelboom, un he füng an to wenen so sehr: ene Tyd lang, do wurr dat wat sachter, un do he noch wat weend hadd, do hüll he up, un noch en Tyd, do n hm he sik wedder ene Fru.

  Mit de tweden Fru kreeg he ene Dochter, dat Kind awerst von der eersten Fru w r en lüttje S hn, un w r so rood as Blood un so witt as Snee. Wenn de Fru ere Dochter so anseeg, so hadd se se so leef, awerst denn seeg se den lüttjen Jung an, un dat güng ehr so dorch,t Hart, un ehr düchd, as stünn he ehr allerwegen im Weg, un dachd denn man jümmer, wo se ehr Dochter all dat V rm gent towenden wull, un de B se gaf ehr dat in, dat se dem lüttjen Jung gan gramm wurr un st dd em herüm von een Eck in de anner, un buffd em hier un knuffd em door, so dat dat aarme Kind jümmer in Angst w r. Wenn he denn uut de School k hm, so hadd he kene ruhige St d.

  Eens w r de Fru up de Kamer gaan, do k hm de lüttje Dochter ook herup un s d 'Moder, gif my enen Appel.''Ja, myn Kind,' s d de Fru un gaf ehr enen sch nen Appel uut der Kist; de Kist awerst hadd einen grooten sworen Deckel mit en

  groot schaarp ysern Slott. 'Moder,' s d de lüttje Dochter, 'schall Broder nich ook enen hebben?' Dat v rdr t de Fru, doch s d se 'ja, wenn he uut de School kummt.' Un as se uut dat Fenster wohr wurr, dat he k hm, so w r dat recht, as wenn de B se wer ehr k hm, un se grappst to un n hm erer Dochter den Appel wedder wech und s d 'du schalst nich ehr enen hebben as Broder.' Do smeet se den Appel in de Kist un maakd de Kist to: do k hm de lüttje Jung in de D hr, do gaf ehr de B se in, dat se fründlich to em s d 'myn S hn, wullt du enen Appel hebben?' un seeg em so hastig an. 'Moder,' s d de lüttje Jung, 'wat sühst du gr sig uut! ja, gif my enen Appel.' Do w r ehr, as schull se em toreden. 'Kumm mit my,' s d se un maakd den Deckel up, 'hahl dy enen Appel heruut.' Un as sik de lüttje Jung henin bückd, so reet ehr de B se, bratsch! sl gt se den Deckel to, dat de Kopp affl g un ünner de roden Appel füll. Da werleep ehr dat in de Angst, un dachd 'kunn ich dat von my bringen!' Da güng se bawen na ere Stuw na erem Draagkasten un hahl uut de b welste Schuuflad enen witten Dook, un sett,t den Kopp wedder up den Hals un bünd den Halsdook so üm, dat,n niks sehn kunn, un sett,t em v r de D hr up enen Stohl un gaf em den Appel in de Hand.

  Do k hm doorna Marleenken to erer Moder in de K k, de stünn by dem Führ un hadd enen Putt mit heet Water v r sik, den r hrd se jümmer üm. 'Moder,' s d Marleenken, 'Broder sitt v r de D hr un süht ganz witt uut un hett enen Appel in de Hand, ik heb em beden, he schull my den Appel gewen, awerst he antw rd my nich, do wurr my gan grolich.' 'Gah nochmaal hen,' s d de Moder, 'un wenn he dy nich antworden will, so gif em eens an de Oren.' Da güng Marleenken hen und s d 'Broder, gif my den Appel. Awerst he sweeg still. do gaf se em eens up de Oren, do feel de Kopp herünn, dor wer v rschrock se sik un füng an to wenen un to roren, un l p to erer Moder un s d 'ach, Moder, ik hebb mynen Broder den Kopp afslagen,' un weend un weend un wull sik nich tofreden gewen. 'Marleenken,' s d de Moder, 'wat hest du dahn! awerst swyg man still, dat et keen Mensch markt, dat is nu doch nich to nnern; wy willen em in Suhr kaken.' Da n hm de Moder den lüttjen Jung un hackd em in Stücken, ded de in den Putt un kaakd em in Suhr. Marleenken awerst stünn daarby un weend un weend, un de Tranen füllen all in den Put, un se bruukden gorr keen Solt.

  Da k hm de Vader to Huus und sett,t sik to Disch un s d 'wo is denn myn S hn?' Da droog de Moder ene groote groote Sch ttel up mit Swartsuhr, un Marleenken weend un kunn sich nich hollen. Do s d de Vader wedder 'wo is denn myn S hn?' 'Ach,' s d de Moder, 'he is wer Land gaan, na Mütten erer Groot hm: he wull door wat blywen.' 'Wat dait he denn door? un heft my nich maal adjüüs sechd!' 'O he wull geern hen un bed my, of he door wol sos W ken blywen kunn; he is jo woll door uphawen.' 'Ach,' s d de Mann, 'my is so recht trurig, dat is doch nich recht, he hadd my doch adjüüs sagen schullt.' Mit des füng he an to ten und s d 'Marleenken, wat weenst du? Broder wart wol wedder kamen.' 'Ach, Fru,' s d he do, 'wat smeckt my dat ten sch n! Gif my mehr!' Un je mehr he eet, je mehr wull he hebben, un s d 'geeft my mehr, gy sch hlt niks door af hebben, dat is, as wenn dat all myn w r.' Un he eet un eet, un de Knakens smeet he all ünner den Disch, bet he allens up hadd. Marleenken awerst güng hen na ere Kommod und n hm ut de ünnerste Schuuf eren besten syden Dook, un hahl all de Beenkens und Knakens ünner den Disch heruut un bünd se in den syden Dook und droog se v r de D hr un weend ere bl digen Tranen. Door l d se se ünner den Machandelboom in dat gr ne Gras, un as se se door henlechd hadd, so war ehr mit eenmal so recht licht, un weend nich mer. Do füng de Machandelboom an sik to bewegen, un de Twyge deden sik jümmer so recht von eenanner, un denn wedder tohoop, so recht as wenn sik eener so recht freut un mit de H nd so dait. Mit des so güng dar so,n Newel von dem Boom, un recht in dem Newel, dar brennd dat as Führ, un uut dem Führ, dar fl g so'n sch nen Vagel heruut, de süng so herrlich und fl g hoog in de Luft, un as he wech w r, do w r de Machand elboom, as he v rhen west w r, un de Dook mit de Knakens w r wech. Marleenken awerst w r so recht licht un v rgn gt, recht as wenn de Broder noch leewd. Do güng se wedder gan lustig in dat Huus by Disch un eet.

  De Vagel awerst fl g wech un sett,t sik up enen Goldsmidt syn Huus un füng an to singen

  'mein Mutter, der mich schlacht,

  mein Vater, der mich a ,

  mein Schwester, der Marlenichen,

  sucht alle meine Benichen,

  bind't sie in ein seiden Tuch'

  legts unter den Machandelbaum.

  Kywitt, kywitt, wat v r,n sch n Vagel bün ik!'

  De Goldsmidt seet in syn Waarkst d un maakd ene gollne Kede, do h rd he den Vagel, de up syn Dack seet und süng, un dat dünkd em so sch n. Da stünn he up, un as he wer den Süll güng, da v rl r he eenen Tüffel. He güng awer so recht midden up de Strat hen, eenen Tüffel un een Sock an: syn Schortfell hadd he v r, un in de een Hand hadd he de golln Kede un in de anner de Tang; un de Sünn schynd so hell up de Strat. Door güng he recht so staan un seeg den Vagel an. 'Vagel,' secht he do, 'wo sch n kannst du singen! Sing my dat Stück nochmaal.' 'Ne,' secht de Vagel, 'twemaal sing ik nich umsünst. Gif my de golln Kede, so will ik dy,t nochmaal singen.' 'Door,' secht de Goldsmidt, 'hest du de golln Kede, nu sing my dat nochmaal.' Do k hm de Vagel un n hm de golln Kede so in de rechte Poot, un güng vor den Goldsmidt sitten un süng

  'mein Mutter, der mich schlacht,

  mein Vater, der mich a ,

  mein Schwester, der Marlenichen,

  sucht alle meine Benichen,

  bind't sie in ein seiden Tuch,

  legts unter den Machandelbaum.

  Kywitt, kywitt, wat v r'n sch n Vagel bün ik!'

  Da fl g de Vagel wech na enem Schooster, und sett't sik up den syn Dack un süng

  'mein Mutter, der mich schlacht,

  mein Vater, der mich a ,

  mein Schwester, der Marlenichen,

  sucht alle meine Benichen,

  bind't sie in ein seiden Tuch,

  legts unter den Machandelbaum.

  Kywitt, kywirt, wat v r'n sch n Vagel bün ik!'

  De Schooster h rd dat und leep v r syn D hr in Hemdsaarmels, un seeg na syn Dack un mussd de Hand v r de Ogen hollen, dat de Sünn em nich blend't. 'Vagel,' secht he, 'wat kannst du sch n singen.' Do r p he in syn D hr henin 'Fru, kumm mal heruut, dar is een Vagel: süh mal den Vagel, de kann maal sch n singen.' Do r p he syn Dochter un Kinner un Gesellen, Jung un Maagd, un se k men all up de Strat un seegen den Vagel an, wo sch n he w r, un he hadd so recht rode un gr ne Feddern, un üm den Hals w r dat as luter Gold, un de Ogen blünken em im Kopp as Steern. 'Vagel,' s gd de Schooster, 'nu sing my dat Stück nochmaal.' 'Ne,' secht de Vagel, 'tweemal sing ik nich umsünst, du must my wat schenken.' 'Fru,' s d de Mann, 'gah na dem B hn: up dem b welsten Boord, door staan een Poor rode Sch , de bring herünn.' Do güng de Fru hen un hahl de Sch . 'Door, Vagel,' s d de Mann, 'nu sing my dat Stück nochmaal.' Do k hm de Vagel und n hm de Sch in de linke Klau, un fl g wedder up dat Dack un süng

  'mein Mutter, der mich schlacht,

  mein Vater, der mich a ,

  mein Schwester, der Marlenichen,

  sucht alle meine Benichen,

  bind't sie in ein seiden Tuch,

  legts unter den Machandelbaum.

  Kywitt, kywirt, wat v r'n sch n Vagel bün ik!'

  Un as he uutsungen hadd, so fl g he wech: de Kede hadd he in de rechte und de Sch in de linke Klau, un he fl g wyt wech na ene M hl, un de M hl güng 'klippe klappe, klippe klappe, klippe klappe.' Un in de M hl, door seeten twintig M hlenbur en, de hauden enen Steen und hackden 'hick hack, hick hack, hick hack,' un de M hl güng 'klippe klappe, klippe klappe, klippe klappe.' Do güng de Vagel up enen Lindenboom sitten, de v r de M hl stünn, un süng

纠错

外语项目推荐

报名推荐热线:[an error occurred while processing this directive]

[an error occurred while processing this directive]

机构优惠

报名推荐热线:010-51294614、51299614

[an error occurred while processing this directive]

育路版权与免责声明

① 凡本网注明稿件来源为"原创"的所有文字、图片和音视频稿件,版权均属本网所有。任何媒体、网站或个人转载、链接转贴或以其他方式复制发表时必须注明"稿件来源:育路网",违者本网将依法追究责任;

② 本网部分稿件来源于网络,任何单位或个人认为育路网发布的内容可能涉嫌侵犯其合法权益,应该及时向育路网书面反馈,并提供身份证明、权属证明及详细侵权情况证明,育路网在收到上述法律文件后,将会尽快移除被控侵权内容。

外语单项辅导

更多>>

游学交流

进入论坛

网站导航

小语种考试资讯

小语种培训机构

咨询热线
010-51297401

给我们留言